van Gumus via Mauro tot .....?
Het verhaal is bekend, In 1997 wilde de toenmalig staatsecretaris voor asiel, mw Scmitz (PvdA) de Turkse kleermaker Gumus terug sturen naar zijn vaderland. Haar beslissing was conform de wet, maar Nederland stond op z’n kop. Pvda-coryfee Ed van Thijn dreigde: als Gumus wordt uitgezet, zeg ik mijn lidmaatschap van de PvdA op.
U raadt of weet het al: Gumus ging terug naar Turkije en Ed van Thijn bleef lid van de Pvda.
In de loop van de jaren heeft elke bewindspersoon, verantwoordelijk voor asiel en immigratie, wel een ‘hoofdpijndossier’ op z’n bureau gehad. Het gaat er mij nu even nadrukkelijk niet om, welke politieke kleur de ambtsdrager had: VVD, CDA, PvdA (of zelfs eventjes LPF). Elke minister of staatssecretaris is gewetensvol omgegaan met de wet, met de ‘hoofdpijndossiers’ en met de discretionare bevoegdheid. Dat laatste wil zeggen, dat de verantwoordelijk bewindspersoon een uitzondering kan maken op de wet en regelgeving, In het algemeen is het zo, dat hoe minder ruchtbaarheid voor een schrijnende situatie, hoe groter de kans op de uitzondering. De gemiddelde asielzoeker heeft geen baat bij veel publiciteit, bij veel Bekende Nederlanders. Er wordt veel meer achter de schermen opgelost. En dat is een realiteit waarmee we rekening moeten houden.
Actueel is de motie over het kinderpardon:
Landelijk is de VVD hier op tegen, maar lokaal zijn er VVD afdelingen die wel steun geven aan het kinderpardon. Dat is prima, want de VVD kent geen kadaverdiscipline. Of je als VVD afdelingen nu wel of geen steun verleent aan deze motie, in alle gevallen heeft er een gewetensvolle discussie plaatsgevonden.
In alle gevallen is het een gewetensvolle en dus soms lastige afweging. Het handhaven en toepassen van de wet en de regelgeving gaat soms van ‘au’. Klopt, maar dat is de uitkomst van onze democratie.
Onze democratie moeten we koesteren. We moeten daar respectvol mee omgaan, net zo goed als met de personen en argumenten.
De VVD Twenterand heeft goede redenen om niet mee te gaan met de motie over het kinderpardon. Maar het gaat te ver, het gaat veel te ver, om deze VVD afdeling en haar leden en vertegenwoordigers, vervolgens af te schilderen als ‘asociaal’. En toch is dat precies wat er in de Tubantia gebeurt is. Ik wil niet dat de leden van de VVD Twenterand, waar ik voorzitter van mag zijn, dat de fractie van de VVD Twenterand, als asociaal worden bestempeld. Ik wil wel dat de besluiten van de VVD Twenterand en haar leden, met respect worden behandeld!
vrijdag 3 februari 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten