zondag 11 april 2010

de vrouwvriendelijke SGP

Mag een politieke partij tegen het systeem zijn waarbinnen zij functioneert? Mag een politieke partij het oneens zijn met delen van onze Grondwet of uitvloeisels ervan? Stel dat een partij hier de republiek wil invoeren, mag dat? Of, om eens wat dichter bij de onderbuik te blijven, een rechtstaat gebaseerd op de sharia?
Het is een wezensvraag: hoe sterk is de democratie om met normale rechtsmiddelen, debat en checks and balances overeind te blijven. Als dat niet lukt, als de democratie snevelt, is dat dan nog wel de gewenste staatsvorm? Of, anders gezegd: de meest optimale, de minst slechte?
Democratie is een kwestie van balanceren, tegenstellingen overbruggen, compromissen zoeken oftwel: polderen. Het is een wat beladen begrip geworden, na de Paarse kabinetten en hoge mate verguist door de LPF en Wilders-aanhangers. Polderen duurt lang, vergt geduld en het vermogen tot verplaatsen, allemaal geen eigenschappen waar de net genoemde groeperingen erg sterk in zijn. Polderen past namelijk niet bij de door hen zo geliefde ‘waan van de dag’.
In Nederland hebben we 1 partij, die zich verzet tegen het passief kiesrecht voor vrouwen (passief kiesrecht voor vrouwen is mogelijk sinds 1917, in 1918 werd de eerste vrouw in de Tweede Kamer gekozen (Suze Groeneweg, SDAP)). De SGP werd opgericht in 1918 en is daarmee ongeveer even oud als het door hen bestreden vrouwenkiesrecht (al zit daar geen rechtstreeks historisch verband tussen). Er komen op de kieslijst van de SGP dus geen vrouwen voor.
Sinds jaar en dag strijden activisten tegen deze interne regel van de SGP. Via allerlei rechtswegen wordt geprobeerd om een van de uitgangspunten van de SGP teniet te doen. Dat kan, dat mag. Het past immers binnen de democratie, binnen het systeem van checks and balances. Of het wijs is dat activisten zich hiermee bemoeien, is een andere vraag. Mijns inziens niet, om daarmee maar meteen antwoord te geven op die vraag. Enwel om een paar redenen. Het standpunt over de rol van vrouwen binnen de politiek, was binnen de SGP ook al aan het schuiven. Langzaam, maar toch. Daarnaast is het altijd effectiever en democratischer om een politieke tegenstander via verkiezingen en debat te marginaliseren of te beinvloeden, dan door van buitenaf veranderingen op te dringen. Een verandering van binnenuit heeft meer draagvlak dan een opgelegde verandering van buitenaf.
Van Suze Groeneweg naar het eerste vrouwelijke Kamerlid voor de SGP is een lange weg polderen. Het kan zijn dat de activisten (of radicale feministen...?) deze weg wat hebben bekort. Maar is dat winst? Dat eerste vrouwelijke Kamerlid voor de SGP zal in de bankjes zitten vanwege een afgedwongen standpunt en niet omdat zij op eigen kracht haar positie binnen de SGP heeft verworven.
Met hun ongeduld scharen deze activisten zich in de beste traditie’s van de LPF en Wilders.

zwaluw

Hoe was het spreekwoord ook al weer? Een zwaluw maakt nog geen zomer. Hoeft wat mij betreft ook niet, de lente is al mooi genoeg. Terwijl ik dit tik, kijk ik uit over de bloesem in de appelbomen, het eerste groen aan de vlier en weiden die zich herstellen van de winter. De temperatuur stijgt en het gras doet z’n best. Dat mag ook wel, want het is het is een lange winter geweest. Met bevroren waterleidingen en een slinkende kuilvoervoorraad. De kranten stonden vol van ‘winterpret’, maar hoe mooi een sneeuwlandschap ook is, hoe lekker vorstlucht ook aanvoelt, het had mij lang genoeg geduurd. Veel gedoe om alle beesten van water te voorzien en veel werk wat is blijven liggen.
Het is nog maar een paar weken dat we buiten weer echt aan het werk konden. Eerst was er de vorst, toen de nattigheid. Nu zie je meer en meer trekkers op het land en op de weg. De grond is opgedroogd, de zon doet haar werk.
We hebben een aardige inhaalslag gemaakt. Veel fruitbomen radicaal gesnoeid, wat ook hoognodig was. En dat levert nu van die mooie ‘Betuwe-plaatjes’ op...:-) Er zijn iets van 30 bomen uit de windsingel gekapt, wat een gigantisch Paasvuur oplevert. Dat blijft een mooi, terugkerend ritueel: met Pasen begint het voorjaar, gevoelsmatig, echt. Het erf is glad, de bomen gesnoeid en het vuur maakt het allemaal glad. Twee dagen lang ruik je de brandlucht in Twente. Het staat ook beschreven in het 2e couplet van het Twents Volkslied: 'n Boak'n in de boerschop op poas'n nog braandt. Overigens volstrekte flauwekul dat je voor een Paasvuur een vergunning nodig bent.
De afrastering voor Heide en Klara, onze geiten, staat. Ze gaan nu nog dagelijks aan de hand van stal naar wei en terug, waarbij Heidi (bijgenaamd Houdini) nog veiligheidshalve aan de stik wordt gezet. Maar bedoeling is wel dat ze vrij snel dag en nacht in de wei kunnen blijven. Een in december aangeschaft nachthok hebben we gisteren geplaatst (kon niet eerder, vorst, nattigheid enzo...). Nog wat afwerken, een hooiruif timmeren en de dames hebben een priveweide.
Dat geldt voorlopig ook voor Lizzy, Juultje en Babetje, ons schaap met twee lammeren. Ze lopen nu in de boomgaard, maar het is de bedoeling dat ze de gebruikte paardenweiden glad gaan houden.
Voorjaar is mooi. Als we buiten zitten, op een van de bankjes of terrasjes (wat een luxe) hebben we uitzicht op de nieuwsgierige geiten, de spelende lammeren en vogeltjes die af en aanvliegen. De laatsten hebben ook de nieuwe nestkasten ontdekt. Het duurt niet zo heel lang of er lopen ganzen- en kippenkuikens op het erf. Beiden zijn fanatiek aan het broeden.
Het wachten is nog op de eerste zwaluw, onze zwaluw die van zijn verre reis terug keert naar zijn nest. Dat maakt het voorjaar compleet.

niks mis met achterkamertjespolitiek

Je hoort het gemopper nog wel eens, op verjaardagen, langs de lijn of in het cafe: voor de verkiezingen zijn de politici niet bij je weg te slaan, na de verkiezingen hoor je er niks meer van.
Mijn ervaring is dat de gemiddelde kiezer er ook helemaal geen zin in heeft om voortdurend ‘lastig te worden gevallen’ gevallen door politici die het beste met hem of haar voor heeft. Daarnaast, hoeveel kiezers zijn er nou, buiten de verkiezingen om, betrokken bij het bestuur van hun gemeente? Bar weinig. Terwijl er mogelijkheden genoeg zijn. Je kunt lid worden van een politieke partij. Als je daar niet tevreden over bent, richt je gewoon je eigen partij op, ‘t kan allemaal. Er zijn diverse informatie- en inspraak mogelijkheden bij de gemeente, maar er is maar een handjevol inwoners dat daar gebruikt van maakt.
Het is namelijk veel makkelijker om, al dan niet anoniem, via internet je gal te spuwen over ‘de poitiek’. Wie na de verkiezingen van 3 maart de media via internet wat gevolgd heeft, krabt zich soms achter de oren over het onfatsoen en kortzichtigheid wat er te lezen. Sommige reactie’s lusten de honden geen brood van.
Nou moet ik er wel bij zeggen dat er hier in Twenterand ook wel politieke partijen zijn die daar genoeg aanleiding toe geven. Ze gedragen zich als kinderen op een schoolplein door via de media de onderhandelingen over het nieuwe college te voeren en zo tegelijkertijd hun eigen achterban te bespelen. Het is meer dan terecht, zij het vrij laat, dat burgemeester Kobes nu heeft opgeroepen tot mediastilte.
Onderhandelingen voer je namelijk niet in het openbaar, dat doe je in beslotenheid. Mensen die daar problemen mee hebben, moeten zich maar eens afvragen of ze zelf in het openbaar zouden onderhandelen over bijvoorbeeld de aanschaf van een andere auto. Het antwoord is dan altijd ‘nee, natuurlijk niet’.
Het veel gehoorde verwijt dat er sprake is van handjeklap of achterkamertjespolitiek is grote flauwekul. Ten eerste omdat je onderhandelingen nu eenmaal niet in het openbaar kunt voeren. Ten tweede, omdat achterkamertjespolitiek gewoon een heel andere betekenis heeft. Daar is pas sprake van als bijvoorbeeld een inwoner een deal weet te sluiten met een wethouder, wat eigenlijk tegen de regels is. Of, waarbij de gemeenteraad wordt gepasseerd. Dan is er sprake van achterkamertjespolitiek.
Een mooi voorbeeld van achterkamertjespolitiek is gegeven door Pim Fortuyn. In 2002 won Leefbaar Rotterdam de gemeenteraadsverkiezingen en had dus het voortouw bij de onderhandelingen. Onder het mom van ‘nieuwe politiek’ voerde Fortuyn de gesprekken niet in een kamer op het stadhuis, maar in zijn eigen woonkamer. Maar wel met gesloten deuren, zonder pers. Waar van akte...
De VVD hier in Twenterand heeft niet meegedaan met het moddergooien via de media. Zowel voor als na de verkiezingen komt de VVD met inhoudelijke standpunten, want dat is waar de inwoners echt wat aan hebben. Politiek moet namelijk wel ergens over gaan!
En omdat de tijd, de politiek en de VVD niet stilstaan, gaan we gewoon verder. Met onze standpunten en uw mening daarover. Kijk maar eens op http://www.vvd-twenterand.nl/ waar u kunt meediscussieren. Want het gaat om de inhoud!