de vrouwvriendelijke SGP

Mag een politieke partij tegen het systeem zijn waarbinnen zij functioneert? Mag een politieke partij het oneens zijn met delen van onze Grondwet of uitvloeisels ervan? Stel dat een partij hier de republiek wil invoeren, mag dat? Of, om eens wat dichter bij de onderbuik te blijven, een rechtstaat gebaseerd op de sharia?
Het is een wezensvraag: hoe sterk is de democratie om met normale rechtsmiddelen, debat en checks and balances overeind te blijven. Als dat niet lukt, als de democratie snevelt, is dat dan nog wel de gewenste staatsvorm? Of, anders gezegd: de meest optimale, de minst slechte?
Democratie is een kwestie van balanceren, tegenstellingen overbruggen, compromissen zoeken oftwel: polderen. Het is een wat beladen begrip geworden, na de Paarse kabinetten en hoge mate verguist door de LPF en Wilders-aanhangers. Polderen duurt lang, vergt geduld en het vermogen tot verplaatsen, allemaal geen eigenschappen waar de net genoemde groeperingen erg sterk in zijn. Polderen past namelijk niet bij de door hen zo geliefde ‘waan van de dag’.
In Nederland hebben we 1 partij, die zich verzet tegen het passief kiesrecht voor vrouwen (passief kiesrecht voor vrouwen is mogelijk sinds 1917, in 1918 werd de eerste vrouw in de Tweede Kamer gekozen (Suze Groeneweg, SDAP)). De SGP werd opgericht in 1918 en is daarmee ongeveer even oud als het door hen bestreden vrouwenkiesrecht (al zit daar geen rechtstreeks historisch verband tussen). Er komen op de kieslijst van de SGP dus geen vrouwen voor.
Sinds jaar en dag strijden activisten tegen deze interne regel van de SGP. Via allerlei rechtswegen wordt geprobeerd om een van de uitgangspunten van de SGP teniet te doen. Dat kan, dat mag. Het past immers binnen de democratie, binnen het systeem van checks and balances. Of het wijs is dat activisten zich hiermee bemoeien, is een andere vraag. Mijns inziens niet, om daarmee maar meteen antwoord te geven op die vraag. Enwel om een paar redenen. Het standpunt over de rol van vrouwen binnen de politiek, was binnen de SGP ook al aan het schuiven. Langzaam, maar toch. Daarnaast is het altijd effectiever en democratischer om een politieke tegenstander via verkiezingen en debat te marginaliseren of te beinvloeden, dan door van buitenaf veranderingen op te dringen. Een verandering van binnenuit heeft meer draagvlak dan een opgelegde verandering van buitenaf.
Van Suze Groeneweg naar het eerste vrouwelijke Kamerlid voor de SGP is een lange weg polderen. Het kan zijn dat de activisten (of radicale feministen...?) deze weg wat hebben bekort. Maar is dat winst? Dat eerste vrouwelijke Kamerlid voor de SGP zal in de bankjes zitten vanwege een afgedwongen standpunt en niet omdat zij op eigen kracht haar positie binnen de SGP heeft verworven.
Met hun ongeduld scharen deze activisten zich in de beste traditie’s van de LPF en Wilders.