hoe Haagsch is Twenterand?

‘t is maar eens een vraag, opgeroepen door de actualiteit. De vraag is hoeveel raadsleden de afgelopen jaren in Twenterand voortijdig, dus voor nieuwe verkiezingen, zijn gestopt. Hoeveel er hun raadszetel ter beschikking hebben gesteld en hoeveel er als afgesplitste fractie zijn door gegaan. Dezelfde vraag geldt eigenlijk ook voor de wethouders: hoeveel hebben er sinds het bestaan van de gemeente Twenterand, hun portefeuille voortijdig aan de wilgen gehangen? Om eerlijk te zijn, weet ik de precieze aantallen niet. Sommige situatie’s heb ik van dichtbij meegemaakt, anderen staan voor mij wat meer op afstand. In sommige gevallen is het een volstrekt logische keuze, ingegeven door prive-omstandigheden, of door een veranderende politieke situatie. Vooropgesteld dat ik niet alle situatie’s precies ken (en daarmee ben ik een gemiddelde inwoner van Twenterand): Toch vind ik, over het geheel genomen, het aantal veranderingen behoorlijk hoog. Naar mijn beste weten zijn er sinds 2001 6(!) wethouders voortijdig vertrokken. Grofweg is dat 1 wethouder per 2 jaar. Er zijn ook raadsleden, die voortijdig stoppen. Of door de werkdruk in combinatie met prive-leven, of door een politieke situatie. Sommigen stellen hun zetel ter beschikking, anderen kiezen er voor om, zonder duidelijke steun van de kiezer, in hun eentje door te gaan. Het meest recente voorbeeld in Twenterand is natuurlijk de PvdA. Farctievoorzitter Hans Zebel legt zijn functie als fractievoorzitter neer en beraadt zich er nog op of hij raadslid wil blijven. De reden (als ik de kranten mag geloven) is dat hij teleurgesteld is, dat hij geen wethouder is geworden. Ik vind dat schoolpleingedrag: als jij niet met mij wilt spelen, dan wil ik jou vriendje niet meer zijn. Een raadslid of een wethouder zit er namens de inwoners van Twenterand. Een raadslid of wethouder zit er namens zijn partij. Maar geen politicus is groter of belangrijker dan zijn partij, waar de kiezers van Twenterand op hebben gestemd. Het is jammer dat de politiek in Twenterand meer gaat om ego’s, dan om het belang van de samenleving. In de politiek moet je, met behoud van je principes, dienstbaar zijn. Dat betekent je een streep moet halen door je ego en kijken naar het groter geheel. De politiek in Twenterand is helaas wat te Haagsch geworden.