Buitenspel

Buitenspel

Nee, dit is geen voorschot op het WK voetbal, ik weet niet hoelang die ellende duurt, maar ik hoop ergens onder te kunnen duiken.
Wat wel kenmerkend is voor voetbal en alle andere sporten, is dat er spelregels bestaan. Hou je je als speler niet aan die regels, dan diskwalificeer je jezelf. Als je natuurlijk al niet tot de orde wordt geroepen door de scheidsrechter of door het publiek. Een wedstrijd winnen door je strikt aan de spelregels te houden, is nog niet zo gemakkelijk. Immers, dan moet je het enkel en alleen hebben van je spelerskwaliteiten.
Even een overstap van de sport naar de politiek, naar het openbaar bestuur. Ook daar gelden spelregels. Sommige spelregels zijn formeel, zoals het feit dat de gemeenteraad het college van B&W controleert. De inwoners van Twenterand hebben de raad gekozen en wij mogen er op vertrouwen dat de raad de vinger aan de pols houdt bij het college. Geen belastinggeld verspillen bijvoorbeeld. Sommige spelregels zijn niet formeel, maar hebben te maken met goed fatsoen. Je dient elkaar te laten uitpraten, je houdt je bij het onderwerp en je gaat geen persoonlijke aanvallen plegen.
Die regels zijn bijna allemaal vastgelegd in het reglement van orde voor de raad. Geeft structuur en houvast, zowel voor de raadsleden, als voor de toehoorder. Een soort van ‘fair-play’. De burgemeester, als voorzitter van de raad, houdt die orde strak in de gaten. Een raadslid dat zich niet aan de regels houdt, krijgt in figuurlijke zin een tik op de vingers.
In Twenterand is een van de raadsleden stelselmatig bezig om die regels te negeren, hij bepaalt zijn eigen spelregels wel. Ik heb het over Albert Engels. Het kan niet zo zijn dat hij niet weet wat de spelregels en het goed fatsoen inhouden, immers, hij beroept zich erop dat hij zoveel jaren ervaring heeft. Dus moet het van hem een bewuste keuze zijn om die regels aan zijn laars te lappen.
Zo heeft hij het gepresteerd om in een raadsvergadering over het SWT consequent een ambtenaar van de gemeente aan te vallen. Dat is niet fair! De ambtenaar kan zich niet verdedigen, de raadsleden en dus ook Albert Engels, moeten de verantwoordelijk wethouder aanspreken. Die kan zich verdedigen, die staat in dezelfde ring te boksen.
Maar Albert Engels trekt zich daar niks van aan en gaat gewoon verder met het aanvallen van personen die zich niet direct kunnen verdedigen. In de sport heet dat natrappen. Bij het meest recente raadsdebat (01-06-2010) heeft hij het gepresteerd om een van de inwoners van Twenterand, lid van de VVD, aan te vallen. Albert Engels vond het nodig om Chris Walraven publiekelijk aan te vallen in een raadsvergadering, waar Chris Walraven, die niet in de raad zit, zich niet kon verdedigen.
Laat ik er duidelijk over zijn: ik vind dat ronduit laf, onsportief en ondemocratisch van Albert Engels. Albert Engels vertoont het gedrag van een onzeker kind op het schoolplein: pas slaan als je zeker weet dat de ander niet kan terug slaan. Om in sporttermen te blijven: Albert Engels heeft niet genoeg spelerskwaliteiten en daarom moet hij de regels overtreden om te winnen.

Ik roep Albert Engels op om in een openbaar debat, buiten zijn veilige omgeving van de raadszaal, duidelijk te maken waarom hij zich niet aan de spelregels houdt. En als Albert Engels dat debat met Chris Walraven niet aandurft, dan mag Albert Engels het met mij proberen. Want ik verdedig de vrijheid van meningsuiting die de inwoners van Twenterand, de leden van de VVD en Chris Walraven, hebben. Albert Engels krijgt van mij een gele kaart!

Jan Veerenhuis
voorzitter VVD Twenterand